op de ferry naar Beşiktaş

ik voel me gekkig en existentieel
mijn gedachtes zijn niet heel aardig
met mij vandaag, heel verstrooid ook
morgen gaat dat over zijn, maar eerst vandaag doorkomen

ik gan nu dus naar huis, 
in de drukke en hete ferry staart mijn overbuurvrouw mij aan
mijn gedachtes dampen weg
een overweldigend gevoel... nog iets, nog iets, nog iets

ik ben moe en sloom en lui
en ik wil dat precies 
positiever bestempelen

morgen ben ik weer een mens, ik zie dan wel



update: dit was het begin van een zeer traag weekend (dat al begonnen was)

ik wandelde die avond nog om water te gaan halen 
het was echt heel warm geweest
en die warme lentesfeer hing nog erg in de lucht
maar alles was dicht door de feestdagen
behalve de nachtwinkel
dus ik kocht op mijn zomerslippers
met mijn lichte hemd en kleurrijke juwelen
verkoeld water

ik ga eerlijk zijn, ik voelde mij op vakantie
een toerist
dat was leuk

verdiend en uitgeput 
bedliggend en dagdromend
heb ik mij neergelegd bij het feit dat dit het was
ik op mijn best, ik op mijn bed, ik ben op, ik op 



kus en groeten
justine




Reacties

Populaire posts van deze blog

titels

mijn eisen van de romantiek

A bird hit my window and now I'm a lesbian