ik schrijf, soms

- over veerkracht en geduld - morele grenzen met goede reden dragen geen zwaarte, eens verdriet aan mij komt vreten het openbare leven bezoekt me brutaal tegen mijn zin, en onvoorzien overstuur, wanhopig en moe ken ook ik, mijn gebreken kan niet veel aan en begrijp mezelf nog niet geen idee wie ze is en wat ze écht wilt waar ze comfort en zekerheid heeft verstopt en of ze überhaupt wilt dat ik het vind mijn identiteit voelt als kauwen op een stuk ijs dat hoe dan ook gaat smelten ik wil alles te graag, te snel de storm en haar opklaring het zal nog een heel mensenleven duren  vooraleer ik mij eindelijk kan neerleggen bij vandaag zonder naar morgen te willen gluren ach, het zij zo

hier is nog steeds een wens; van een kind in een doorleefde wereld, simpel en lief  oprecht en intiem; ik wil vrienden maken van de diaspora, queer and black! black and queer! peers and colleagues! een fluisterend verlangen, een eerlijk verzoek; wees mijn vriend?

sensueel, niet geheel onbevreesd bewandelen we paden van verlangen van aandacht  en zorg ik heb de hele dag geknuffeld  een lichaam zo dichtbij dat ademt en leeft en wij die 'ons' laat bestaan het klinkt soms vals en  dan weer speels een misstap in improvisatie en jij klinkt sexy  wanneer je mond naar de mijne staart en jij vraagt of we vanavond  nog zullen zoenen  oranjeblauw, leesbaar vochtige lakens, uitgerust gewikkeld rond lichamen, uitgeput

braaf ging ik zitten op mijn gereserveerde plekje, had al gezien dat hier niemand zat - met hier bedoel ik heel de wagon en met niemand bedoel ik geen kat! tussen bekeken worden en vergeten zijn, speelt zich het schouwspel af van mijn identiteit. Dat ik dit nu niet delen kan, is met voorbedachte rade zelfgekozen, en bij nader inzien,  achteraf  altijd stil.  Het landschap barst van bloei; de trein zingt op fluistertoon mee, hoe de wind breekt en haar wielen, de treinsporen streelt;  ik vertrok op tijd maar keerde te laat terug, geen idee of mijn plaats in de stad al was ingenomen maar tussen al deze lege stoelen, romantiseer ik  verwacht ik, bedenk ik, dat ik altijd al deze keuze had: om te zitten en te zijn, eender wie en waar ik wil!

Martha Da'ro the woman u are!!!!!!!!!! I was inspired 2 make something life affirming 2night! I moved and sang, I watched and smiled. I envied the mind and body that came up with it! deze blogpost als reminder 2 live and make, keep on making!!!! 

I'll see you again, and again, and again Oh zombie bird, go tell all of your friend you can break glass, and shatter, and pound on closed doors but never again will I ever be yours ik deel mijn lichaam met het nieuwe teder en zacht gaat ze langs de rondingen van mijn wonden er zit urgentie in haar zoenen en speelsheid op haar tong soms denk ik aan jou, en daar word ik dan stil van zorgzaam en geduldig vraagt ze waar ik ben in gedachte, vermist antwoord ik van ver, dat ik nader you can break glass, and shatter, and pound on closed doors but never again will I ever be yours dat ik traan en niet delen kan,  hoe jij mij ooit aankeek, naakt me zag, me noemde en bij jou had je moet me alleen hebben gewild achtergelaten, en vernederd of eerder vergeten en niet meer naar omgekeken I hope that ur happy my sweet feathered friend I hope that you suffered 'till the bitter end forever my face will live under ur skin when all else is burnt and the silence creeps in  ik kan niet komen waar j...

ze logen niet toen zeiden dat je jezelf pas ontmoet in relatie met de ander, mijn 'ander' verander steeds en nu mag ik vol nieuwsgierigheid naar haar en hun kijken IK ver-ander steeds, opzoek naar de essentie, mijn essentie mijn zwarte, aardse essentie die zoeken, vinden en delen met de 'ander', mijn ander BEN vrijgeviger met mezelf en nauwkeuriger met wie ik dat deel ALTIJD gepassioneerd en gelukzalig, proberen we deugdzaam te handelen IN de knoop of gespannen; er zijn vriendschappen en identiteiten in wording daar waar evenveel van mij bestaat als de ander, mijn ander GUNSTIGE nieuwsgierigheid mag mij deze maand begeleiden en mij brengen daar waar ik nog niet kwam, of zal blijven maar toch, voor even, toebehoor OMSTANDIGHEDEN mogen talrijk en eerlijk, mij meer komen vertellen over wie ik, met wie, wil zijn dit in dankbaarheid voor wie ik was, in order to become who I want to be,  who I am - Solange staat op en ik ben gedreven, fijne maandagavond vrienden -