toen soberheid me kwam bezoeken
- over veerkracht en geduld -
morele grenzen met goede reden
dragen geen zwaarte, eens
verdriet aan mij komt vreten
het openbare leven bezoekt me brutaal
tegen mijn zin, en onvoorzien
overstuur, wanhopig en moe
ken ook ik, mijn gebreken
kan niet veel aan en begrijp mezelf nog niet
geen idee wie ze is en wat ze écht wilt
waar ze comfort en zekerheid heeft verstopt
en of ze überhaupt wilt dat ik het vind
mijn identiteit voelt als kauwen op een stuk ijs dat hoe dan ook gaat smelten
ik wil alles te graag, te snel
de storm en haar opklaring
het zal nog een heel mensenleven duren
vooraleer ik mij eindelijk kan neerleggen
bij vandaag zonder naar morgen te willen gluren
ach, het zij zo
Reacties
Een reactie posten