drie december in muntpunt
ik val door een luik
het stond op een kiertje en ik wou eens piepen;
je had me al warm gemaakt
voor al wat daarachter te vinden was
gaf geen feiten of details,
je beschreef het enkel als gevoel dat toen en dan heerser was
op mijn hoeden en een beetje wantrouw
vroeg ik: wat als ik struikelen zou?
het is geen geheim,
dat het moeilijk terug te komen is, van hartjespijn
de vraag waarheen of met wie
blijft dan onbeantwoord en onbemind
ik val door een luik
strompelde eerst wat rond, tot ik weer levenslust vond
ging dan rennen en moet hierbij bekennen
ik schreeuwde trots en luid, naast mijn argwaan:
"ik ben niet alleenstaand, maar alleengaand!"
tot ik plots, geweten en gemeten, toch viel door jouw luik
het stond op een kiertje en ik wou echt eens piepen
je had er niet over gelogen, toen ik er landde kon ik wel met mijn ogen blozen
zonder feiten of detail,
geef ik toe dat ik af en toe wel eens val
en als ik bij nader inzien dan toch aan je voeten lag
genoot ik keizerlijk van het gevoel dat daar dan heerser was!
Reacties
Een reactie posten