LUX

terwijl ik naar de doorgewinterde evidentie staar, verdorde natuur
brak en dood

merk ik kleur en continuïteit op; er zijn paden en velden, huizen op hellingen en kerken
waterlichamen, stromend, stil
veranderlijk; 


ik kan me de lente inbeelden


















en is dat niet mooi?


het voorbijrazend beeld maakt plaats voor verbeelding

ik vertrek met temmende richting en gedisciplineerde verlossing,

of was het verlossende discipline?

Reacties

Populaire posts van deze blog

titels

mijn eisen van de romantiek

A bird hit my window and now I'm a lesbian