ik geef om en aan mezelf toe

ik ben boos, en bitter
gun de ander niets of minder
ik laat tranen uit frustraties en ze vallen, verdampen sissend op mijn hete plaat van verdraagzamheid

ik ben moe, dat ook
de wereld is oneerlijk en fout 
af en toe mogen we dankbaar op onze knie vallen
de natte asfalt omarmend
omdat er, ocharme, één zonnestraal vanachter de wolken te voorschijn kwam

was er te laat voor
ging naar haar toe en ze verdween meteen
had haar nooit kunnen bereiken
enkel van ver kunnen opmerken
er bewonderend naar verlangen
zonder oordeel of angsten
het had geen zin gehad ernaar toe te stormen, was er toch te laat voor

boos en bitter
gefrustreerd is misschien nog beter
vol woede en verdriet pruttelen
niet iemand die omkijkt wanneer ik overloop
heb ze intussen al allemaal afgeleid, verleid of verjaagd

de ander zal me altijd overstijgen, 
en daar zou ik naast moeten leven

ik ben zoooo boos 
op alles en iedereen, die dat ook is maar niet genoeg, 
die dat helemaal niet is, uit privilege, onkunde of toegeving
het maakt niet uit

ik ben zooo boos 
op tijd die ik niet krijg en dan maar moet nemen
ongeduld, onbegrip, onvermogen dat geniepig zit in mijn genen

ik ben zoo boos zooo zooo boos
dat ik geen kennis kreeg, en niemand trouwens
maar dat sommigen het blijkbaar wel al weten en hebben en geraken
en ik eerst nog moet vergeven, leren en kraken
ik ben zoo boos
dat het vanzelfsprekende mij te moeilijk afgaat
en niets dat eigenlijk is 'vanzelfsprekend'
niets spreekt voor zich
als ik er niet om vraag of bedel, wordt mij niets gegeven
en ik ben dankbaar en ik heb geluk, mag mijn twee pollen kussen voor dit leven maar het vermoeit me en verbittert me
knaagt aan mijn blijdschap en mijn vriendschap
met mezelf en de ander
het maakt me ruw; er wordt geschreeuwd op het kind in mij
en het weent
ik ben niet jaloers, eerder verslagen
ik ben boos, zo boos
ziedend zelf


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

titels

 ik zie mezelf niet als Carrie Bradshaw, of geknelde kunstenaar (echt niet). laat dat maar duidelijk zijn! ik heb wel de neiging mij over-uit te leggen, puur om begrepen te worden ik bekeek mijn blogposts en de eerste letters van de titels waren D I W, zoals 'de ideale wereld'! daar leven we absoluut niet in en in tegenstelling tot de andere schrijfstels, met een droevige ondertoon, zal ik in de mijne eens neerpennen (disclaimer: ik zal misschien een paar zaken vergeten) wat mijn voorwaardes voor De Ideale Wereld zouden zijn - walkable cities met all enjoyable voorzieningen - toegankelijke kunst(educatie) - gratis public spaces - een vrij Palestina, Congo, Sudan,... - neokolonialischvrije landen - herwaardering van zuid west Azië - decentralisatie van het westen - herziening van kinderrechten die aangepast zijn aan hun noden (en zo ook worden vertaalt in wetgevingen) - weg met de gevangenissen en incarcenationsystems  - betalbaren alles!! in feite, weg met geld!  maak shi...
Meer lezen

mijn eisen van de romantiek

Afbeelding
als ik zou verzinnen  (onder woorden brengen) hoe ik graag verliefd, geliefd zou worden zou ik beginnen met aanrakingen teder en warm het strelen van mijn ego komt niet aan t e pas het is het trillen van mijn hartsnaren met je tokkelende kusjes op mijn gelaat   vervolgens zou ik mij beschouwd en bekeken willen voelen gepassioneerd worden en zijn opgemerkt in de drukte van de dag Geschikt bevonden, verklaard en bestempeld als graag, liever, liefst delen, leven, helen graag, liever, liefst hebben liefhebben met jou   uiteindelijk wil ik iemand die mij op elk moment zou kunnen bespringen Seksueel, intellectueel, lieflijk en de verleiding niet zou willen! weerstaan   het is naast, met en dankzij elkaar  dat we haast de beperkingen van oppervlakkige retoriek vergeten holle woordenpraal in dank afgenomen en dan, proberen we ondanks én alsnog, onze liefde te verZINNEN, je weet wel, onder woorden te brengen in promo: peperkoek hartjes, maar twee negenennegentig!   ...
Meer lezen

A bird hit my window and now I'm a lesbian

I'll see you again, and again, and again Oh zombie bird, go tell all of your friend you can break glass, and shatter, and pound on closed doors but never again will I ever be yours ik deel mijn lichaam met het nieuwe teder en zacht gaat ze langs de rondingen van mijn wonden er zit urgentie in haar zoenen en speelsheid op haar tong soms denk ik aan jou, en daar word ik dan stil van zorgzaam en geduldig vraagt ze waar ik ben in gedachte, vermist antwoord ik van ver, dat ik nader you can break glass, and shatter, and pound on closed doors but never again will I ever be yours dat ik traan en niet delen kan,  hoe jij mij ooit aankeek, naakt me zag, me noemde en bij jou had je moet me alleen hebben gewild achtergelaten, en vernederd of eerder vergeten en niet meer naar omgekeken I hope that ur happy my sweet feathered friend I hope that you suffered 'till the bitter end forever my face will live under ur skin when all else is burnt and the silence creeps in  ik kan niet komen waar j...
Meer lezen