ging naar theater voor wat herkenbaarheid

mijn lange tranen lieten me weten dat de wonde nog vers en bloot is

"mijn snikken als laatst geschenk van jou aan mij, is een kostbaar juweel rond mijn keel"

het regende toen ik naar huis wou
met een nat gezicht en opgezwollen ogen, stapte ik op de tram en kwam ik thuis
met een nat gezicht en opgezwollen ogen, belde ik mijn papa

hij was blij en tevreden bij het horen dat het goed met mij ging
ze zijn gisteren gaan bidden in Jette, vertelde hij
voor hem en de kinderen
een vergevorderde kanker die palliatieve zorg krijgt
en nageslachten die dat maar moeten berouwen

hij heeft vandaag heel de dag in bed gelegen, zuchte hij
vermoeid van gisteren, dankbaar voor vandaag
deelde hij met hese stem

mijn papa is ziek, en ik verdrietig 
af en toe, zijn we samen bang
dat hoor ik in de geoefende geruststelling 
die vaak volgt op de vraag:
"hoe voel je je nu?"

het doet me wat, zo'n theaterstuk over het koloniaal verleden 
het doet me wat, zo'n theaterstuk over het rauwe aan groot verlies
het doet me wat, zo'n theaterstuk over rouw en haar meeslepend onbegrip 

het interpersoonlijke gaat me haast voorbij; ik rouw
en berouw 
de vanzelfsprekendheid van twee levende ouders
de evidentie van een goede gezondheid
de onbesproken gruwel van kolonisatie en haar gevolgen

ik berouw
mijn papa, die stiekem nog kind is
mijn papa, de oudste zoon en eerlijke strever
mijn papa, de geliefde van mijn mama en vader van haar kinderen
mijn papa, officier voor de genocide en getraumatiseerd migrant erna

het spijt me enorm voor al het lelijke van de mens
het geweld en de pijn
de wonden 

ik berouw
mijn vader zoals ik die ken
de jonge man en zijn trotste leed
mijn papa, overwerkt en gerespecteerd
mijn papa, streng en gekwetst
mijn papa, eng en veeleisend
mijn papa, de geliefde van mijn mama en vader van haar kinderen
mijn papa, begripvol en stil
mijn papa, kwetsbaar en oud
mijn papa, ziek en vermoeid

ik heb meer, beter willen begrijpen
mezelf door de boosheid en de angst willen werken
om vandaag te mogen voelen, wat ik met mijn ratio beschermde

dus nu, lig ik in bed
met een nat gezicht en opgezwollen ogen 
een open hart en oprechte woorden

vermoeid van gisteren, dankbaar voor vandaag
deel ik dit moedig en zacht 


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

titels

 ik zie mezelf niet als Carrie Bradshaw, of geknelde kunstenaar (echt niet). laat dat maar duidelijk zijn! ik heb wel de neiging mij over-uit te leggen, puur om begrepen te worden ik bekeek mijn blogposts en de eerste letters van de titels waren D I W, zoals 'de ideale wereld'! daar leven we absoluut niet in en in tegenstelling tot de andere schrijfstels, met een droevige ondertoon, zal ik in de mijne eens neerpennen (disclaimer: ik zal misschien een paar zaken vergeten) wat mijn voorwaardes voor De Ideale Wereld zouden zijn - walkable cities met all enjoyable voorzieningen - toegankelijke kunst(educatie) - gratis public spaces - een vrij Palestina, Congo, Sudan,... - neokolonialischvrije landen - herwaardering van zuid west Azië - decentralisatie van het westen - herziening van kinderrechten die aangepast zijn aan hun noden (en zo ook worden vertaalt in wetgevingen) - weg met de gevangenissen en incarcenationsystems  - betalbaren alles!! in feite, weg met geld!  maak shi...
Meer lezen

mijn eisen van de romantiek

Afbeelding
als ik zou verzinnen  (onder woorden brengen) hoe ik graag verliefd, geliefd zou worden zou ik beginnen met aanrakingen teder en warm het strelen van mijn ego komt niet aan t e pas het is het trillen van mijn hartsnaren met je tokkelende kusjes op mijn gelaat   vervolgens zou ik mij beschouwd en bekeken willen voelen gepassioneerd worden en zijn opgemerkt in de drukte van de dag Geschikt bevonden, verklaard en bestempeld als graag, liever, liefst delen, leven, helen graag, liever, liefst hebben liefhebben met jou   uiteindelijk wil ik iemand die mij op elk moment zou kunnen bespringen Seksueel, intellectueel, lieflijk en de verleiding niet zou willen! weerstaan   het is naast, met en dankzij elkaar  dat we haast de beperkingen van oppervlakkige retoriek vergeten holle woordenpraal in dank afgenomen en dan, proberen we ondanks én alsnog, onze liefde te verZINNEN, je weet wel, onder woorden te brengen in promo: peperkoek hartjes, maar twee negenennegentig!   ...
Meer lezen

A bird hit my window and now I'm a lesbian

I'll see you again, and again, and again Oh zombie bird, go tell all of your friend you can break glass, and shatter, and pound on closed doors but never again will I ever be yours ik deel mijn lichaam met het nieuwe teder en zacht gaat ze langs de rondingen van mijn wonden er zit urgentie in haar zoenen en speelsheid op haar tong soms denk ik aan jou, en daar word ik dan stil van zorgzaam en geduldig vraagt ze waar ik ben in gedachte, vermist antwoord ik van ver, dat ik nader you can break glass, and shatter, and pound on closed doors but never again will I ever be yours dat ik traan en niet delen kan,  hoe jij mij ooit aankeek, naakt me zag, me noemde en bij jou had je moet me alleen hebben gewild achtergelaten, en vernederd of eerder vergeten en niet meer naar omgekeken I hope that ur happy my sweet feathered friend I hope that you suffered 'till the bitter end forever my face will live under ur skin when all else is burnt and the silence creeps in  ik kan niet komen waar j...
Meer lezen