geborgen, genietend en gekoesterd

eerst:

nu bevindt papa zich voor de derde keer onder het mes en dat verstilde mijn ochtend wel. Dat werd op zijn beurt dan weer vertaald naar fluisterend wenen op de trein. 

Als ik wat van mijn jeugdigheid aan hem zou kunnen schenken, dan zou ik morgen maar al te graag wakker worden als 47 jarige! wat ouder en een pak geduldiger:) hij krijgt dan mijn onbeschadigde lever en mijn onvermogen genoegen te nemen met onuitgesproken liefde.
Ik zou een paar levensjaren doneren als dat zijn aanwezigheid bij nog één kerst, nog één verjaardag, nog één zomer, nog één verhuis, nog één diploma, nog één bruiloft, nog één kleinkind ... zou garanderen. 
Het is dat het hier toch te lang duurt, vooraleer je ineens moét vertrekken.

Hij belde gisteren vanuit zijn ziekenhuisbed en vertelde dat ik me geen zorgen hoefde te maken, dat hij geen pijn ging hebben en al wist welk lied hij ging antwoorden wanneer de verpleegster zou vragen wat hij graag wilt horen tijdens de verdoving - overliep ook ineens hoe dat zo gaat, zo'n operatie; als ervaringsdeskundige kent hij intussen de stappen vanbuiten.

Hij keek uit naar dat moment, hij keek uit om nog eens a wonderful world te mogen bewonderen. Die kalme rust, die toegeeflijke tevredenheid met het nu. Dus nu luister ik ernaar en kus ik mijn twee pollekes dat de zon schijnt, ik het warm heb en geen kou lijd, de trein haalde, er überhaupt een trein was(!!!!) en ik benadruk graag mijn dankbaarheid voor mijn gezondheid en mijn tijd, want wat zou ik zijn zonder.

En al die liefde, 
geborgen en gekoesterd,
geniet ik er bonzend en gebroken van.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

titels

 ik zie mezelf niet als Carrie Bradshaw, of geknelde kunstenaar (echt niet). laat dat maar duidelijk zijn! ik heb wel de neiging mij over-uit te leggen, puur om begrepen te worden ik bekeek mijn blogposts en de eerste letters van de titels waren D I W, zoals 'de ideale wereld'! daar leven we absoluut niet in en in tegenstelling tot de andere schrijfstels, met een droevige ondertoon, zal ik in de mijne eens neerpennen (disclaimer: ik zal misschien een paar zaken vergeten) wat mijn voorwaardes voor De Ideale Wereld zouden zijn - walkable cities met all enjoyable voorzieningen - toegankelijke kunst(educatie) - gratis public spaces - een vrij Palestina, Congo, Sudan,... - neokolonialischvrije landen - herwaardering van zuid west Azië - decentralisatie van het westen - herziening van kinderrechten die aangepast zijn aan hun noden (en zo ook worden vertaalt in wetgevingen) - weg met de gevangenissen en incarcenationsystems  - betalbaren alles!! in feite, weg met geld!  maak shi...
Meer lezen

mijn eisen van de romantiek

Afbeelding
als ik zou verzinnen  (onder woorden brengen) hoe ik graag verliefd, geliefd zou worden zou ik beginnen met aanrakingen teder en warm het strelen van mijn ego komt niet aan t e pas het is het trillen van mijn hartsnaren met je tokkelende kusjes op mijn gelaat   vervolgens zou ik mij beschouwd en bekeken willen voelen gepassioneerd worden en zijn opgemerkt in de drukte van de dag Geschikt bevonden, verklaard en bestempeld als graag, liever, liefst delen, leven, helen graag, liever, liefst hebben liefhebben met jou   uiteindelijk wil ik iemand die mij op elk moment zou kunnen bespringen Seksueel, intellectueel, lieflijk en de verleiding niet zou willen! weerstaan   het is naast, met en dankzij elkaar  dat we haast de beperkingen van oppervlakkige retoriek vergeten holle woordenpraal in dank afgenomen en dan, proberen we ondanks én alsnog, onze liefde te verZINNEN, je weet wel, onder woorden te brengen in promo: peperkoek hartjes, maar twee negenennegentig!   ...
Meer lezen

A bird hit my window and now I'm a lesbian

I'll see you again, and again, and again Oh zombie bird, go tell all of your friend you can break glass, and shatter, and pound on closed doors but never again will I ever be yours ik deel mijn lichaam met het nieuwe teder en zacht gaat ze langs de rondingen van mijn wonden er zit urgentie in haar zoenen en speelsheid op haar tong soms denk ik aan jou, en daar word ik dan stil van zorgzaam en geduldig vraagt ze waar ik ben in gedachte, vermist antwoord ik van ver, dat ik nader you can break glass, and shatter, and pound on closed doors but never again will I ever be yours dat ik traan en niet delen kan,  hoe jij mij ooit aankeek, naakt me zag, me noemde en bij jou had je moet me alleen hebben gewild achtergelaten, en vernederd of eerder vergeten en niet meer naar omgekeken I hope that ur happy my sweet feathered friend I hope that you suffered 'till the bitter end forever my face will live under ur skin when all else is burnt and the silence creeps in  ik kan niet komen waar j...
Meer lezen