het befaamd diner

Als het leven een diner was, dan zat ik graag aan tafel. Ik zou van alles wat proeven en de vreemd uitziende gerechten eerst ruiken, om dan aan jan en alleman te vragen of ze het kennen en het me zouden aanraadden. Zelf , zou ik iedereen aanmoedigen om te nemen van wat ik zopas tot mijn lievelingshapje gedoopt had. 

Het diner zou een potluck zijn, iedereen neemt en deelt. We proberen het met z'n allen uit. Open invite uiteraard en hoe meer volk je kan meenemen, hoe beter! Ik zou drinken van de wijn en de grenadine om nadien gekust te worden door de chocomelk en thee. Koffie zou er zijn (voor wie wilt) maar daar zou ik niet naar omkijken. Ik zal het doen met mijn knallende sociale batterij en mijn voorraad aan gewonne energie, om nadien wel rustig en vermoeid te genieten van mijn (verdiende) slaap.

Als ik nadenk over mijn toevoeging aan het diner, zou het eerder organisatorisch zijn! Ik zou zorgen voor de boeiende gasten, de warme plek en het leuk concept. In de winter zal ik de lantarenpaal zijn die de zon tevergeefs probeert na te bootsen en de mensen zo iets van richting aanbied - naar elkaar, de mensen naar elkaar toe leiden -. Na een tijdje zal iemand mijn ego even benadrukken en dan zal ik aankondigen:

"oké oké, er is soep!"

die zet ik dan net volmaakt, gemaakt met heel veel liefde (en twijfels) op tafel neer.

"Pak af, pak ruim! het is er tot de voorraad strekt:)"

Ik zou opmerken als je er niet van neemt en dat zou me kwetsen. Ik merk ook op als je er niet bent, maar daar spreek ik liever niet over. 

Het diner vult mij en ik heb genoeg. ik ben blij, voldaan zelfs. Ik denk aan je, ook aan tafel omringd met dierbaren. Soms mis ik je. Voor het slapen zet ik je steen in het maanlicht en hoop ik, dat ook jij zacht oplaadt vanavond. Dat vandaag is wat je gehoopt had en morgen je mag verrassen (positief). Ik wens dat je het dan delen kan met andere gasten aan jouw tafel. Als ik erbij was, dan zou ik je toefluisteren dat ik er graag zat, zo knus en dicht bij jou. Ik zou zonder moeite of spijt mij kunnen overeten daar. ik weet dat.

Het is dat dat niet gezond of duurzaam is en ik, ondanks de copieuze maaltijd, nee ga mogen leren zeggen. (want anders verteer ik dat niet goed en geef ik over, en dat is natuurlijk nooit de bedoeling geweest)