ik schrijf, soms

goedemorgen, goededag! vandaag was mijn laatste eerste schooldag! en wat zag ik er GOED uit?! ik was ook moe, en niets meer dan geboeid gebeten door de eerste les van het academiejaar en verlegen tegenover de kennis die me nog te wachten stond ik rook lekker, had nootjes mee had de eer om nieuwe meiden te ontmoeten, pauzeerde met een kennis uit vorig jaar en vertrok weer als vanouds uit die stad thuis luisterde ik naar een plaat, gekocht in mijn eerste studie jaar herinnerde me aan wie ik was en voor wie ik al die liedjes zong toen zoende ik nog geen meiden maar de oorzaak van die leegte zat op het puntje van mijn tong ik had een goede dag vandaag, al zes jaar studeer ik vijf daarvan gericht ik had een goede dag vandaag, al zes jaar studeer ik een master heb ik nog niet, de trein opgestapt en er geraakt eerste les en ik was te laat iemand een beetje uit zijn cynisme gehaald recept van mijn lievelingsmaal een album die ik wat vergat foto's getrokken en gescand een paar vrienden in ...

my summer photographs got developed and I can taste hope again!! yes I've been sad,  yes I've been in bed,  yes, struggling to enjoy it all,  but!   my pictures are really pretty, and colourful ,  can't wait 4 u 2 c: the black the berry...

new academic year, new me alles, maar dan ook ALLES is een taak van onschatbaar gewicht en de vermoeidheid trekt me, nee, duwt mij naar mijn bed ik ben officieel depressief  of iets dat er op lijkt vertelde over de sleurende gedachten in hun verbruikt lichaam op maandag en draag zorg voor mezelf sindsdien harde dagen, lastig(e) weken

now at the end of my first month as a 23 yo, I'd like to make a toast  a toast to care and indulgence, a fertile and soft soil to grow on to curiousness and fulfilment, the sun that offers guidance to the flowers of my identity to me and myself, not scared to be cherry-picked or overflown  after all, the field is sown with sprouts of a salutary life

il y a quelque chose de très urgent à ma tristesse; elle s'impose et dépose, des souvenirs anciens et des douleurs  âgées, partagées entre nous, avec nous, à cause de nous ou plus tôt malgré nous. je suis navrée et désolée de l'injustice que ses enfants on subit. la peur des parents qu'on a connu, qu'on a eu. le manque de tendresse et présence, de soutien et d'acceptance je suis désolée pour l'enfant qui a grandit trop vite et de son adulte inconsolable. je pleure  lés âmes innocent, jugées, frappées, brisées par des parents incapables  le mal-être et sa progéniture. ce que je retrouve en moi, qui vient de vous. ce qui ne m'appartient pas mais s'impose et dépose, des souvenirs anciens et des douleurs  âgées, partagées

hij woelt in bed. verwikkeld in schuldgevoel en mistroostigheid, ondergaat hij het puberaal ritueel van een sterveling. Bestaan, Bewegen, Beven op het spectrum van godswonder en verworpeling. Ik vraag me af wat hij beslist, te zijn en, wat te eren. Welk deel van hem vergeeft hij en van welk deel scheidt hij?  ik dacht dat eens hij koos, hij er ook achter zou kunnen staan. in plaats daarvan ligt hij in bed en stuurt hij mails, van wanhoop en traandagen, ongenoegen in het zijn én blijven bij zichzelf wilt hij niet. kijkt naar de ander met troebele ogen en leest er zijn eigen leugen in. dat vergeving vòòr vorming hoort en de ander daar al is; dat toegeven, jouw gaven schaadt en niets heel eerlijk is. 

treurig zicht op het terras, bestelt toetje als zoete troost zonder weerwoord naar partner ik herken mezelf in beiden: stil en verzwegen, weggetrokken aan tafel met mijn beste wil. er zit moeite en intentie in de blikken die worden gedeeld, even een als schaamte en begrip, opdagen als duo, op terras als één, op één tafel vol verwenning waar tijd en warmte uit een glas worden gedronken en tevredenheid wordt geschonken. het is wanneer we beginnen te praten, of een poging doen tot, dat ik aanwezigheid als ademloos moment zie, op het antwoord dat niet komt, in de urgente blik die niet wordt wordt gevangen en vermoeide ziel die niet wordt begrepen zoettroost wordt luid weggeslikt en wat achter blijft, is een treurig zicht en wie je vertelt dat dit verdrietig is, heeft het mis ze is immers niet alleen, deze keer wel omringd

  Coucou Ik luisterde naar Dimanche van MPL en dacht eraan om je te bellen! Nu heb jij toch echt pech, ik zit namelijk in de bib en moet even een paper afschrijven -morgen is de deadline-.  Ik geloof het daarna wel, de wegebbende stress en een ontspannen nek. Een week waarin bakken, zwemmen, cinema en therapie de hoogtepunten mogen betekenen. Ja, ik geloof het dan wel! Vrijwillig vroeg opstaan of verwend mogen blijven liggen. Ik geloof het echt! simpele, zomerse, hooggewaardeerde, vrije tijd :)!  Voorlopig neem ik genoegen met het computeren, wetende dat hier ook een tijdslimiet op zit!   Fijne zondag, mooie week x Tot gauw, Justine

ik heb nood aan zachtmoedige routine, geen routine die oordeelt over het hebben van een goede dag gedachtes voelen onveilig; laat mijn lichaam mij leiden en ik volg

I was very enchanted 2 meet u!  From the variety of film that u have, the very nice and pretty workers that will help a beginner of the analog photography!  Also the enthusiasm that was generated from both parties left a strong feeling of belonging:) Thank u for making me feel welcomed and @ home. I will return when my photo's are shorted and the confrontation is desired; Also when I'll buy a point and shoot, it will be one of yours:D #excited4thisnewhobby,space,crowd! Much curious love, a self-proclaimed MORI-member

Je kan niet als slaaf van je gevoelens mij komen smeken, bedelen om begrip of erger, vergeving. de verantwoordelijkheid plaatsen op de schouders van je tweedehands verdriet, en mij die vervolgens laten dragen - bewijst enkel je  . . . menselijkheid het is de wrok die jou drijft; of je afgunst voor mijn bestaan misschien ben je gewoon niet heilig en ben ik bang voor de dag des oordeel,  die van de vergane religie die ik van jou maakte eervol en eerlijk, bied ik mijn excuses aan ook begrip en vergiffenis aan de gevallen godin die zich de hemel herinnert

  Iets dat leek op stilte met de mildheid van de dag

gisteren speelden we we're not really strangers  en ik kreeg de vraag: what is something u're lying to yourself about? ik kan tevreden delen dat ik minder lieg en meer toegeef aan mezelf, mijn 'gouden eeuw' was niet één en al glans en ik meen dus ook dat dat zo is; ik ben redelijk tevreden met mezelf en ook, dus ook vanuit een plaats van eerlijkheid. dit was dit jaars investering!  eerlijke tevredenheid in plaats van performatieve levenslust

Mijn favoriet (aan sociale dagen) zijn beginnen met eenzame ochtendwandelingen, een blik bij je bestelling, een  glimlach bij je beker Hoef je niet te delen, is helemaal voor jou alleen; daar SMUL ik van

Elke keer dat ik er weer indook, was als een gebed Bracht mijn handen bijeen en dook.  In het diepe,  baden in dat water was zoals bidden of eerder,  leven in een vervuld gebed; ik heb vrede ontmoet en gekend Dit leven voelde aan als een geschenk