ik schrijf, soms

  Iets dat leek op stilte met de mildheid van de dag

gisteren speelden we we're not really strangers  en ik kreeg de vraag: what is something u're lying to yourself about? ik kan tevreden delen dat ik minder lieg en meer toegeef aan mezelf, mijn 'gouden eeuw' was niet één en al glans en ik meen dus ook dat dat zo is; ik ben redelijk tevreden met mezelf en ook, dus ook vanuit een plaats van eerlijkheid. dit was dit jaars investering!  eerlijke tevredenheid in plaats van performatieve levenslust

Mijn favoriet (aan sociale dagen) zijn beginnen met eenzame ochtendwandelingen, een blik bij je bestelling, een  glimlach bij je beker Hoef je niet te delen, is helemaal voor jou alleen; daar SMUL ik van

Elke keer dat ik er weer indook, was als een gebed Bracht mijn handen bijeen en dook.  In het diepe,  baden in dat water was zoals bidden of eerder,  leven in een vervuld gebed; ik heb vrede ontmoet en gekend Dit leven voelde aan als een geschenk

Bonjour,je suis à Lyon! Je bois un cappuccino et  j'ai reçu un bon verre d'eau (avec! glaçons!) Dans l'ombre il fait frais et j'aime bien ça! je me sens réveillée et reconnaissante- appreciative!- de ce séjour:) Dans 30min. je repars à l'hostel pour prendre mes bagages et puis le train vers Marseille! Journée de voyage et de soleil, j'ai hâte de me baigner dans le lac et me reposer en nature:) Hier j'ai visité le zoo et jardin Botanique, puis la cathédrale et la ville. Le soir c'était le theatre et un promenade qu'y s'est terminée avec une pizza! Je me sui réveillée avec du temps et l'oublie d'urgence; à mon aiseeeeeuu j'aime beaucoup les vacances solo et ma propre compagnie, le comfort que je m'offre et le soin qui quit. Commencer avec mes règles m'a gâter et les fruits de ma poésie son tombés; je suis et vis (riche)!

van gesloten ogen en stil genot geniepig en voldaan charmeer ik blindelings de rust van mijn leven

tussen mooie handen we kunnen bouwen met handen als de jouwe enorm trots en geliefd mag je wezen en wij zeer vereerd dat we dit met jou mogen delen de persoon die je bent, zonder te verwachten wie je zal zijn is al wijs, begaan en zorgzaam (ook gezond en grappig) met dit als basis, kan het niet anders dan goed komen met jou en als je onderweg, niet meteen weet waarheen of met wie jezelf een beetje verliest hopen we dat deze waarheid je bij blijft en je hierop kan terug vallen tussen deze mensen, ben jij in goede handen <3 

het gegniffel van ongeduldige kinderen die een speelse fout begaan en heel hun leven hebben om het goed te maken. het verlangen dat je samen opbouwt bij het plannen van prachtig in vrije tijd, rust in samenzijn. de zon scheen toen ik wakker werd, zei gulzig ja tegen het leven ook tegen de opportuniteiten die werden gegeven, deelde het moment met dat van afscheid. de zon scheen toen jij werd begraven als ik mijn ogen sluit delen we de ruimte dat mijn lichaam is  en hoor ik, voel ik je ademhaling het is de dag beginnen, omringd met familie wetende dat jij die ook zo eindigt zongedroogde tranen worden getroost en ik ben dankbaar/mag niet klagen 

I'm trying to appreciate her more without rushing through her and it's quite pleasant glamorising the frequency of the mundane the repetitive reality of simplicity: a weekend to be proud of, a reconciliation with what came to be, and newfound desire of wanting to be the object of ones longing tell me life is worth living, and i'll believe you without expectations or explanation  i watch the sky gain more light this morning and it wonderfully caressed my tender bruised heart, and its mundane appearance 

in het weggooien van wie ik dacht te zijn, wie ik probeerde te zijn  in plaats van het houden van wie er echt is en waar we nu zijn: mijn kamer is écht fresh en zo voel ik me ook afscheid nemen en verwelkomen  Deze dagen, weken, maanden en jaren wil ik inzetten op 'het' "menen', nl. nergens blijven waar ik niet wil zijn, naar de wc lokaal onderbreek ik iemand, naar huis vooraleer we op café gaan, niet drinken OMDAT IK DAT OOK NIET WIL! zoenen wie ik wil en niet enkel wie mij wilt, gewoon oprechter leven en dus ook mijn aanwezigheid eerlijker menen AND if I will love again, let it be my friends <3

ne vaut rien, quand la conscience rattrape la realité... ik ga niet naar huis voor papa's verjaardag, te fragiel. Ik zal hem bellen en dat vertellen. Zijn cadeau* halen avec  le petit coeur qui bat. * een ingelijste foto van zijn ouders, op het kaartje zal ik dichten om hem toe te lichten dat ik hem zie, niet altijd graag maar wel zeker eerlijk: un petit mot pour un grande homme dankbaar en verzadigd delen wij momenten met gouden randen je herinneringen verzilveren, zal een hobby worden van grote emotionele waarde daarom zijn we blij dit aan je te kunnen geven want voor dat je de grote man werd, die we kennen was je kind van formidabel paar mensen als klein woord voor een grote man wensen we de grote herinneringen van het klein kind in je, hiermee vaker met een bezoekje worden vereerd

- over veerkracht en geduld - morele grenzen met goede reden dragen geen zwaarte, eens verdriet aan mij komt vreten het openbare leven bezoekt me brutaal tegen mijn zin, en onvoorzien overstuur, wanhopig en moe ken ook ik, mijn gebreken kan niet veel aan en begrijp mezelf nog niet geen idee wie ze is en wat ze écht wilt waar ze comfort en zekerheid heeft verstopt en of ze überhaupt wilt dat ik het vind mijn identiteit voelt als kauwen op een stuk ijs dat hoe dan ook gaat smelten ik wil alles te graag, te snel de storm en haar opklaring het zal nog een heel mensenleven duren  vooraleer ik mij eindelijk kan neerleggen bij vandaag zonder naar morgen te willen gluren ach, het zij zo

hier is nog steeds een wens; van een kind in een doorleefde wereld, simpel en lief  oprecht en intiem; ik wil vrienden maken van de diaspora, queer and black! black and queer! peers and colleagues! een fluisterend verlangen, een eerlijk verzoek; wees mijn vriend?

sensueel, niet geheel onbevreesd bewandelen we paden van verlangen van aandacht  en zorg ik heb de hele dag geknuffeld  een lichaam zo dichtbij dat ademt en leeft en wij die 'ons' laat bestaan het klinkt soms vals en  dan weer speels een misstap in improvisatie en jij klinkt sexy  wanneer je mond naar de mijne staart en jij vraagt of we vanavond  nog zullen zoenen  oranjeblauw, leesbaar vochtige lakens, uitgerust gewikkeld rond lichamen, uitgeput

braaf ging ik zitten op mijn gereserveerde plekje, had al gezien dat hier niemand zat - met hier bedoel ik heel de wagon en met niemand bedoel ik geen kat! tussen bekeken worden en vergeten zijn, speelt zich het schouwspel af van mijn identiteit. Dat ik dit nu niet delen kan, is met voorbedachte rade zelfgekozen, en bij nader inzien,  achteraf  altijd stil.  Het landschap barst van bloei; de trein zingt op fluistertoon mee, hoe de wind breekt en haar wielen, de treinsporen streelt;  ik vertrok op tijd maar keerde te laat terug, geen idee of mijn plaats in de stad al was ingenomen maar tussen al deze lege stoelen, romantiseer ik  verwacht ik, bedenk ik, dat ik altijd al deze keuze had: om te zitten en te zijn, eender wie en waar ik wil!